Sunday, March 25, 2012

నాన్న-నేను : బుజ్జాయి

దేవులపల్లి కృష్ణశాస్త్రి కుమారుడు బుజ్జాయి(డుంబు పాత్ర సృష్టికర్త)తనకు తెలిసిన వాళ్ళ నాన్న,అతనితో ఇతని పయనం గురించి చెప్పిన పుస్తకం "నాన్న-నేను". ఇందులో 200 పేజీలున్నాయి. అమ్మ అనే వ్యక్తి ఎక్కడుందా? అని వెతికాను. 23వ పేజిలో ఒకసారి బుజ్జాయి పుట్టకముందు ఆమెతో కృష్ణశాస్త్రి వివాహం, తరవాత 145వపేజీలో కృష్ణశాస్త్రి చనిపోయినపుడు పరిస్థితి బుజ్జాయి ఇలా చెబుతాడు..." తెల్లవార్లూ మానా...న్న బాడీ పక్కనే మా అమ్మ కూర్చునిఉంది. గబుక్కుమని ఆయన లేచి కూర్చుంటారేమో అనుకుంది. ఆమె చాలా అమాయకురాలు. ఆమెకి సర్వం మా నాన్నే. బైట ప్రపంచం ఏమీ తెలియదు. వెర్రిది. ఆమె మొహం చూడడానికి కూడా నాకు భయం వేసింది". అవును-కళాకారులు, కవుల జీవితాల్లో మెరుపులు మనవి. మరకలు కుటుంబానివి. మరీ ప్రత్యేకం వారి భార్యల స్థితి. చర్చ ఆధునిక "Simon de Beauvoir"లకు వదిలేద్దాం.
ఈ పుస్తకంలో కృష్ణశాస్త్రి కవి కాదు, వక్తా కాదు.. కేవలం నాన్న పాత్రధారి. స్కూలుకెళ్ళకపోయినా నేటి సమాజంలో నిలబడే "education" అందుకున్న బుజ్జాయి కథ ఇది. సమాజం నుంచి బయటకు వెళ్ళిన చలం పిల్లల కంటే, సమాజంతో రాజీ పడ్డ దేవులపల్లి కృష్ణశాస్త్రి కుమారుడు అదృష్టవంతుడు అని చదివి మీకూ అనిపిస్తే తప్పు ఏ మాత్రం లేదు, కాదు..!

Sunday, March 4, 2012

ఏకవీర (దారి తప్పిన వీరుడు , మరి ఆ దారి చీకటిమయం)

"అతడు పదిరోజుల్లో చచ్చిపోతాడని తెలిసీ పెళ్ళి చేసుకుంటనంటవేందమ్మా?"
... "చనిపోకుండా ఉండేవాడెవడో చూపించయ్య.. వాడిని చేసుకుంటాను."
- ఇలాంటి స్పర్శ ఉన్నంత మాత్రాన ఏకవీర అనబడే ఈ సినిమా పరసువేది కాదు.
మొదటి సగం చీకట్లో కళ్ళకు శ్రమ కలిగిస్తే, రెండో సగం పొడుపుకథలా సాగి మెదడుకు శ్రమ కలిగించింది. అయినా ఇది ఒక ప్రయోగం- లోపమున్నా అహ్వానించాల్సిందే. మూస దారి పట్టనందుకు, దర్శకుడు తను నమ్మిన విధంగా తీసినందుకు.
18వ శతాబ్ది దోపిడిదారుల కథ (థగ్గులు?). నరబలి మనుషులకు మానవత్వానికి సంబంధించింది కాదని చెప్పే ప్రయత్నం చేసి, నేటికీ మరణ దండన అమలులో ఉండడాన్ని ప్రశ్నిస్తూ, దర్శకుడు సినిమాను ముగిస్తాడు.
దోపిడిదారుల ఆచారంలోని అజ్ఞానం, దాన్ని వాడుకునే జమిందారు లాంటి పైతరగతి వారి విలాసాల లొసుగులు కథాంశం. దాని దారిలో దర్శకుడు పక్కకు ముందుకు నడుస్తే సంగీతం అందుకు తాళం వేసింది.
ఈ కథలో చేయి పెట్టే ముందు ఈ దర్శకుడు ఒకసారి తన ఆలొచనను ఎడిట్ చేసుకుని, విడుదల చేసేముందు సాగతీత దృశ్యాలను ఎడిట్ చేయిస్తే మంచి నటుల శ్రమకు తగిన విలువుండేది.
నా పక్క సీట్లో వీక్షకుడి కామెంట్.. "ఈ అరవ సినిమాలకు ఈరోగమేంది-మొన్న జర్నీ ట్రాజడీ సరే, పొద్దున మల్లిగాడు అదీ అంతే, ఇప్పుడు వీడూ మాడు పగలకొట్టాడు..."